Умай вырашае пакінуць свайго дэспатычнага мужа і разам з маленькім сынам Джэмам пакідае Стамбул. Яна вяртаецца ў Берлін, дзе нарадзілася і правяла вялікую частку свайго жыцця. Яе нечаканы прыезд уносіць сумятню сярод сваякоў, якія шануюць традыцыі турэцкай дыяспары. Сваякі Умай упэўненыя, што дзіця павінна жыць з бацькам, і каб захаваць сына, Умай зноў даводзіцца бегчы і пачынаць жыцьцё нанова.